Η Margot Robbie επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με έναν από τους πιο απαιτητικούς και εμβληματικούς ρόλους της καριέρας της: την Catherine Earnshaw στη νέα κινηματογραφική μεταφορά του «Wuthering Heights» (Ανεμοδαρμένα Ύψη), σε σκηνοθεσία της βραβευμένης Emerald Fennell. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στα τέλη Ιανουαρίου 2026 και κυκλοφόρησε ευρέως τον Φεβρουάριο, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις, ενθουσιασμό αλλά και διχασμό στο κοινό και τους κριτικούς.
Μια «ελεύθερη» και προκλητική διασκευή του κλασικού μυθιστορήματος
Η Emerald Fennell —γνωστή για τα «Promising Young Woman» και «Saltburn»— επανέρχεται με μια κινηματογραφική εκδοχή που η ίδια περιγράφει όχι ως κλασική μεταφορά, αλλά ως «μια δική της εκδοχή του βιβλίου», εμπνευσμένη από το συναίσθημα που προκαλεί η πρώτη ανάγνωση του έργου στην εφηβεία. Η ταινία, γυρισμένη με εκθαμβωτική αισθητική, θεατρικότητα και έντονη σεξουαλικότητα, διαφοροποιείται αρκετά από το πρωτότυπο έργο της Emily Brontë — κάτι που αποτέλεσε σημείο τριβής με τους «purists» του μυθιστορήματος.
Margot Robbie & Jacob Elordi: Ένα εκρηκτικό κινηματογραφικό δίδυμο
Στον ρόλο του Heathcliff συναντάμε τον Jacob Elordi, ο οποίος, μαζί με τη Robbie, συνθέτει μια χημεία που έγινε αντικείμενο συζήτησης από τις πρώτες κιόλας προβολές. Οι δύο ηθοποιοί έχουν επαινέσει ο ένας τον άλλον, ενώ έχουν μιλήσει για τις σκηνές έντονου πάθους ως «υπερβολικά τεχνικές», σχεδόν σαν χορογραφημένες ακολουθίες.
Οι δημιουργικές επιλογές της Fennell —ηλικιακή απόκλιση της Catherine, επιλογή Elordi στον ρόλο του Heathcliff, ερωτική έμφαση— προκάλεσαν επίσης συζητήσεις και διαδικτυακές διαμάχες, κάτι που η ίδια η Robbie σχολίασε λέγοντας πως ήταν αναμενόμενο για μια τόσο «τολμηρή» και «ανατρεπτική» προσέγγιση.
Αισθητική, σκηνοθεσία & μουσική: Ένα οπτικοακουστικό υπερθέαμα
Η ταινία χαρακτηρίζεται από:
- μεγαλοπρεπές, σχεδόν μπαρόκ στυλιζάρισμα,
- έντονα χρώματα και ανδραγαθίες στο set design,
- αναχρονισμούς που δίνουν μια pop-gothic αύρα,
- πρωτότυπα τραγούδια της Charli XCX, τα οποία λειτουργούν σαν «σύγχρονη goth pop» συνοδεία.
Οι κριτικοί μίλησαν για μια ταινία προκλητική, υστερική, αισθησιακή, πληθωρική, αλλά και βαθιά διχαστική.
Άλλοι τη θεωρούν «οπτικά μαγευτική και συναισθηματικά καταιγιστική», ενώ άλλοι την περιγράφουν ως «κενή και υπερβολικά απλουστευμένη».
Υπόθεση: Η σκοτεινή, εμμονική αγάπη ξαναγεννιέται
Παρόλο που η πλοκή βασίζεται στο πρώτο μισό του μυθιστορήματος, η Fennell συμπυκνώνει την αφήγηση, αποκόπτοντας ορισμένους χαρακτήρες για να επικεντρωθεί αποκλειστικά στην τοξική, παθιασμένη και καταστροφική σχέση ανάμεσα σε Catherine και Heathcliff.
Η ταινία τονίζει τη βία, τις κοινωνικές διακρίσεις, την εμμονή και την αυτοκαταστροφή — σε βαθμό που πολλές σκηνές χαρακτηρίστηκαν «ακραίες» ή «ανησυχητικές».
Κριτικές και υποδοχή
Οι πρώτες αντιδράσεις ήταν μικτές έως διχαστικές:
- Οι δημοσιογράφοι του Hollywood Reporter και BBC επαίνεσαν το θάρρος, την τόλμη και τη συναισθηματική έκρηξη της Fennell.
- Άλλοι κριτικοί, όπως του Daily Beast & Collider, τη χαρακτήρισαν «υπερβολική», «ρηχή» και «απομακρυσμένη από το πνεύμα της Brontë».
Παρά τις αντιδράσεις, η ταινία σημείωσε εντυπωσιακό box office, ξεπερνώντας τα 100 εκατ. δολάρια μέσα στις πρώτες δέκα ημέρες προβολής και ξεπερνώντας αρκετές από τις πρόσφατες εμπορικές αποτυχίες της Robbie.
Η Margot Robbie στο επίκεντρο
Η Robbie, που πλέον συνυπογράφει ως παραγωγός μέσω της LuckyChap Entertainment, θεωρεί ότι ο ρόλος αυτός είναι ένα από τα πιο σκοτεινά, αμφιλεγόμενα και πολυδιάστατα πορτρέτα της καριέρας της. Η ίδια έχει δηλώσει πως:
- δεν ανησυχεί για τις αντιδράσεις των κριτικών,
- δημιουργεί έργα «για το κοινό που αγοράζει εισιτήρια»,
- λατρεύει την αποδομητική ματιά της Fennell.
Το «Ανεμοδαρμένα Ύψη» (2026) με τη Margot Robbie δεν είναι μια κλασική διασκευή. Είναι μια τολμηρή, αισθησιακή, οπτικά επιβλητική και βαθιά προσωπική επανερμηνεία, η οποία είτε θα μαγέψει είτε θα εξοργίσει τον θεατή.
Μια ταινία που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο — όπως και η Margot Robbie.
